vertigo

tontino oldu tonto

günler öyle çabuk geçiyorki, gözümün önünde büyüdüğünü anlamıyorum,fotoğraflara bakınca artık kocaman bir çocuk görüyorum,kocaman bir yürek görüyorum
iyi ki varsın boncukgözlüm!!!

ılık bir eylül gününü hatırlarken

kimseler kalmamıştı ortalıkta,sadece biz 5 kişi ve kumla deniz

Oyo da vardı

oyo yu ıslatmak için gerekli olan su tabancası da

babinne de vardı,arada bir sarılınan....

son zamanlar

son zamanlarda bize bir hal oldu.sürekli İstanbul'dan yakınır hale geldik Aliyle. hadi gidelim diyoruz karşılıklı şakadan...nereye gidilir nasıl yaparız diye konuşmadan bile konu kapanıyor.herhalde yaşlanınca da aynı konuyu konuşur oluruz böyle giderse.cesur olmak lazım önce, bu ne demek:önce sen hazır olacaksın sonra şartlar sana uyum sağlayacak.yok efendim biraz birikmiş para olsun,işim hazır olsun, Keremin ihtiyacı okul vs tam tekmil olsun,evimiz olsun 100 dönüm bahçesi bir de havuzu olsun.
o yüzden cesur insanlara çok özeniyorum ve takdir ediyorum.bir zamanlar duyduğum bir cümle vardı:talk to talk but not to walk to walk
neyse bu konu masalık....
fotoğralar ne anlatıyor ben ne anlatıyorum değil mi? aslında aynı şeyi.mis gibi çam ormanlarının içinde,deniizn dibinde(girilebilen) 4 gün geçirince gene ddeep blue oldum ben.
dedem olmuş 86,29 ekim doğumgünü,pastamızı aldık,oğlumuzu aldık gittik ziyaretine.kolay değil benim için .orada büyüdüm ben,anneannem öldüğünden beri de gitmedi ayaklarım :olmuş 13 sene.herşey öyle değişmiş ki sanki terkedilmiş gibiydi koca mahalle.ya da ben çok büyüdüm,cocukluk hayallerim çok güzeldi kimbilir...
gitmişken Antalyadaki teyzelerimi de ziyaret ettik.düden şelalesine gittik,denize taş attık,atlara bindik,ben bile bindim:) hayvanat bahçesine gittik devekuşu gördük,yedik içtik,çok güzel ağırlandık.turist gibi gezdik..

şebnem plans Kerem laughs

en azından ayda bir yazıyorum ! hiç yazmasam ne olacaktı? zaten bakıyorum izlediğim çoğu insan da az yazmaya başlamış! duyuyormusunuz pi hanım hayal hanım?
oğlum büyüdü arkadaşım oldu.. kişiliği oturmaya başlayınca çatışmalarımız çekişmelerimiz de başladı haliyle. bazen kafayı üşütecek gibi olsam da sonunda kızdığım sadece kendim oluyorum.geçenlerde Mayuska nın yazısında cocuklarına atarax veren anneler olduğunu okudum.hala aklımddan çıkmadı.ben bakıcıların verdiğini duyunca şaşırmış şahıs olarak bir annenin cocuguna vermeden önce kendısının bir şişe içmesi gerektiğine inanıyorum yahu..
bakın fotograflara,bu resimlerdeki velet beni suya götürüp susuz getiriyor:)

yorgunum

vallahi çok yorgunum...
sanırım durdum durdum o yüzden...
hep çalışmış hep çalışmış olunca..
ağır işçi değildim canım yanlış anlaşılmasın.
ne bileyim hep düşünecek birşey yapılacak işler yürütülecek şantiyeler vardı...
ee gidince 45 gün bu şehirden
dönesim gelmedi...
bedenim dönmüş ama ruhum dönmemiş daha..
sanırım yapmak isteyip de yapamadıklarımdan vazgeçtiğimden olsa gerek..
yorgunum....

terrible 2 mu yoksa desperate 34 mü?

tatil bitti..
hatta biteli 15 gün oldu da ben hala kendime gelemedim.insan rahata çabuk alışıyor tabii ki.
evde tadilat ,yeni yardımcı derken ne işe ne eve konsantre olamadım henüz.
sanırım Kerem de benimle aynı düşünceler içinde.çünkü 15 gündür hiç tanımadığım bir oğlum var. son derece çaresiz ve şaşkın durumdayım.sadece yatarken kullandığı emziği kesip attık Bodrumdan gelirken.attık ama Keremin de tepesi attı sanırım.ayı meme süt zincirinden meme olmayınca uyku da yok artık. ne gündüz uykusu ne gece uykusu.adam 11:30 da yatıp sabah en geç 8 de kalkıyor........herşeyi ağlayarak ya da tepinerek istiyor.morali de çok bozuk..bir ara ben de sinirleniyordum ama sağolsun Ayça kardeşimin önerdiği Osho nun cocuk kitabını okumaya başladığımdan beri herşeyi daha rahat kontrol edebiliyorum sanki..
ilk başlarda Keremin benimle aynı deriyi kullanmak istemesini komik buluyordum şimdi anlayabiliyorum.. deri ortaklığı derken ciddiyim ; aynı oda da olmamız yetmiyor dokunmamız gerekiyor..

bu arada kendimize yeni bir yardımcı bulduk: Kibar hanım.umarım uzun ömürlü ve sağlıklı olur bu sefer.en iyisi yurdum insanı galiba.dilimi ısırayım da barii..

uzun gecelerdir Kerem geç yattığından yatakta sızıp kalıyordum .bu gece 10 da uyutmayı başardım.o yüzden hem blog yazıyorum hem tv seyrediyorum hem de kocamla sohbet ediyorum.dolayısıyla düüşük cümleli,tuhaf bir yazı oldu..